Mevcut çevirilerinizi getirin

Çoğu ekip işe eli boş başlamaz. Halihazırda Almanca ve Fransızca dilleriyle yayınlanmış bir uygulama, geçen yıl çevrilmiş bir kılavuz veya dört farklı dil seçeneğiyle sunulan bir oyun olabilir. Tüm bunları bir çeviri aracından tekrar geçirmek hem kelime harcanmasına neden olur hem de daha kötüsü, önceden onayladığınız ifade biçimlerini çöpe atar. Bu yüzden Transept bunları içeri aktarmanıza izin verir: Mevcut çeviriler yeniden oluşturulmaz, olduğu gibi alınır.

Bu mekanizma, Transept'i API ile Otomatikleştirin bölümünde ele alınan string tablosu içe aktarma (.tstrings.json) özelliğinde yer alır. Her dize, sabit bir anahtara sahip bir birimdir ve bir birim halihazırda sahip olduğu çevirileri taşıyabilir — dil başına bir giriş içeren bir targets eşlemesi (veya dosya tek bir yerel ayara sabitlendiğinde tek bir target). İçe aktarma sırasında, bunlardan her biri ilgili dil için doğrudan yazılan aktif çeviri haline gelir. Herhangi bir model çağrılmaz ve hiçbir kelime faturalandırılmaz — iş zaten yapılmıştır, Transept sadece bunları teslim almaktadır.

Çevirileri içeri aktarmanın amacı sadece yeniden çeviri maliyetinden tasarruf etmek değildir. Seed edilen her çift, yeni oluşturulanlar gibi çeviri belleğine kaydedilir; böylece belleğiniz ilk günden itibaren dolmaya başlar. Benzer bir metinle tekrar karşılaşıldığında Transept, rastgele bir tahmin yürütmek yerine sizin halihazırda seçtiğiniz ifadeleri kullanır. Glossar ve Stilrichtlinie'leriniz çevrilmesi gereken her şeye uygulanmaya devam eder; böylece yeni ve değiştirilmiş dizeler, seed ettiklerinizle tutarlı olur.

Veriler içeri aktarıldıktan sonra, dosya her değiştiğinde mevcut dosyanın tamamını yeniden göndererek güncelliği korursunuz. Transept bunları anahtara göre karşılaştırır: Değişmeyen dizeler çevirilerini (ve üzerlerinde yapılmış olan tüm incelemeleri) korur; yalnızca gerçekten yeni veya değiştirilmiş birimler çevrilir. Bu, editörün kullandığı Yalnızca değişenleri çalıştır özelliğinin API tarafındaki işleyişidir. Yüzlerce dize içeren bir dosyada tek bir dizeyi düzeltmek, yüzlerce değil, yalnızca bir dize maliyetindedir.

Seed edilen bir çeviri, dışa aktarma sırasında hata verecek rastgele bir değer değil, kaynağının gerçek bir çevirisi olmalıdır. Bu nedenle her seed, kaynağındaki yer tutuculara (bozulmadan kalması gereken {name} tarzı alanlar) göre kontrol edilir. Hedefteki yer tutucular kaynaktakilerle eşleşmezse, o birim sessizce aktarılmak yerine atlanır ve raporlanır; diğer birimler ise normal şekilde seed edilmeye devam eder. İçe aktarma sonucu, kaç çevirinin seed edildiğini ve kaçının atlandığını nedenlerinden örneklerle birlikte size bildirir; böylece hatalı bir dışa aktarma gizli kalmak yerine gün yüzüne çıkar. (Bu kontrol, süslü parantezlerin gerçek yer tutucu olduğu ICU formatındaki string tablolarında çalışır; düz tablolarda süslü parantezler düz metin olarak kabul edilir ve olduğu gibi bırakılır.)