Tworzenie na podstawie całego dokumentu

Zarówno glosariusz, jak i przewodnik stylu mogą zostać utworzone na podstawie dokumentu, nad którym już pracowałeś. Możesz ograniczyć proces tworzenia do aktualnie otwartej strony lub objąć nim cały dokument. Analiza całego dokumentu obejmuje każdy blok tekstu, a nie tylko próbkę, dzięki czemu wyodrębnione terminy i uchwycony ton wypowiedzi odzwierciedlają pełną treść – a właśnie na tym Ci zależy, zanim zaczniesz korzystać z nich w całym projekcie.

W przypadku glosariusza przycisk Nowy na stronie Glosariusze rozwija się w opcje: pusty, Generuj z dokumentu… oraz import z pliku. Menu ⋮ na karcie zawiera funkcję Automatycznie twórz z dokumentu…, która dopisuje terminy do istniejącego glosariusza, zamiast tworzyć nowy. Zakładka Glosariusz w edytorze oferuje to samo działanie, ograniczone do konkretnego glosariusza po jego otwarciu.

W przypadku przewodnika stylu zakładka Przewodnik stylu w edytorze zawiera opcję Generuj i przejrzyj, a strona Przewodniki stylu oferuje ten sam proces pod ścieżką Nowy → Generuj z dokumentu….

Niezależnie od wybranej drogi, wskaż opcję całego dokumentu, aby przeprowadzić analizę partiami zamiast skanowania pojedynczej strony. Literess może Cię zaprowadzić do każdego z tych ekranów i pomóc w konfiguracji, ale sama nie uruchamia procesu tworzenia.

Tak. Sekcja Języki w obu oknach dialogowych zawiera język docelowy dokumentu oraz wszystkie jego istniejące wersje językowe, a opcja Dodaj… pozwala dołączyć te, których brakuje. Wycena opiera się wtedy na przeliczniku: słowa × języki. Każdy język to osobny cykl z własnym wynikiem do weryfikacji, więc przegląd pozwala przejść przez nie kolejno, a jego zamknięcie sprawia, że pozostałe czekają. Język, który nie ma jeszcze przetłumaczonej wersji, również zostanie przetworzony, ponieważ system analizuje tekst źródłowy. W takim przypadku pozna on jednak tylko ogólne konwencje danego języka, a nie jego specyficzny styl, ponieważ brakuje tekstów docelowych, które mogłyby posłużyć za wzór.

Długi dokument nie mieści się w jednym przebiegu, więc proces tworzenia dla całego dokumentu dzieli go na fale. Każda fala analizuje fragment tekstu i doprecyzowuje ustalenia poprzednich: termin, co do którego pierwsza fala miała wątpliwości, zostaje zatwierdzony lub odrzucony, gdy kolejne fale napotkają go ponownie, a analiza stylu w przewodniku nabiera wyrazistości w miarę postępu lektury. Nie ma limitu bloków – dokument o objętości książki wymaga po prostu większej liczby fal.

Proces tworzenia dla całego dokumentu jest rozliczany na podstawie liczby słów – tych, które system analizuje podczas przygotowywania projektu. Łączna liczba jest znana przed rozpoczęciem, więc najpierw otrzymujesz wycenę: limit „do N słów”, szacowany czas oraz liczbę fal, których będzie wymagał dokument. Uruchamiasz proces dopiero po zapoznaniu się z tymi danymi.

Wspomniany limit to górna granica, a nie stała opłata. Jeśli proces zakończy się wcześniej, rozliczone zostaną tylko faktycznie przeanalizowane słowa, więc ostateczna należność będzie równa kwocie „do” lub od niej niższa. Ponowne wykorzystanie pamięci tłumaczeniowej lub posiadanego już glosariusza nic nie kosztuje; płatna jest wyłącznie analiza tekstu.

Nic nie trafia do Twojej biblioteki, dopóki tego nie przejrzysz, a w obu przypadkach system pyta o miejsce docelowe przed rozpoczęciem. Proces tworzenia glosariusza zapisuje wynik w nowym glosariuszu lub w takim, który już masz; proces tworzenia przewodnika stylu zapisuje go w nowym przewodniku lub jako nową wersję istniejącego. W żadnym przypadku nic nie zostaje nadpisane.

Wynik procesu dla glosariusza ma postać projektu z propozycjami terminów: każdy z nich możesz zaakceptować, odrzucić lub edytować, a wpisami stają się tylko te, które zachowasz. Wynik procesu dla przewodnika stylu trafia do weryfikacji opisanej w sekcji Przewodniki stylu – ma formę edytowalnego formularza dla nowego przewodnika lub edytowalnego zestawienia zmian dla aktualizacji. Nic nie zostanie zapisane, dopóki nie zatwierdzisz zmian.

Tak. Nie musisz kończyć pracy za jednym razem: projekt zostaje zapisany w momencie zakończenia procesu tworzenia, zanim jeszcze cokolwiek zrobisz, więc zamknięcie karty, odświeżenie strony czy zerwanie połączenia nie spowodują utraty postępów.

Jeśli zamkniesz przegląd przed zakończeniem, Transept zapyta, co z nim zrobić. Zapisz na później zachowuje cały stan prac: zaznaczone wiersze, przeredagowane wskazówki czy usunięte elementy. Kontynuuj pozwala wtedy wznowić pracę dokładnie w tym samym miejscu, zamiast zaczynać od nowa. Dopóki do niego nie wrócisz, przegląd będzie czekał na górze dokumentu wraz z całą resztą. Zobacz Przeglądy oczekujące w dokumencie.

Słowa zostały rozliczone, gdy system analizował dokument w trakcie procesu tworzenia, więc żadna z tych czynności nie wiąże się z dodatkowymi kosztami: zapisywanie, wznawianie i odrzucanie są bezpłatne.

Cztery opcje:

Proces tworzenia, który zasila konkretny glosariusz, wczytuje go, zanim przeanalizuje choćby słowo z dokumentu. Wynikają z tego dwie rzeczy. System przestaje proponować terminy, które są już zapisane, więc przegląd zawiera to, co dokument faktycznie dodaje, a nie listę, która w połowie składa się z duplikatów. A tam, gdzie dokument dostarcza nowych informacji o istniejącym wpisie, proces proponuje jego aktualizację: inną pisownię słowa źródłowego, która faktycznie pojawia się w tekście, flagę „nie tłumacz” wynikającą ze sposobu użycia, wariant do dodania do listy terminów zakazanych lub precyzyjniejszą wskazówkę kontekstową.

Przegląd rozdziela te dwie kategorie w sekcjach Dodaje N nowych terminów oraz Aktualizuje N istniejących terminów. Każdy wiersz aktualizacji zestawia obecną wartość z proponowaną i może zostać odrzucony niezależnie od innych. Zaakceptowane aktualizacje uzupełniają wpis, zamiast go zastępować: nowe formy i zakazane warianty są dołączane do istniejących danych, a flaga „nie tłumacz” nigdy nie jest usuwana automatycznie.

Zapisane wcześniej tłumaczenia pozostają nienaruszone. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, gdy dokument wskazuje, że tłumaczenie jest błędne w danym kontekście – wówczas propozycja pojawia się w osobnym wierszu jako zamiana wraz z krótkim uzasadnieniem. Możesz wtedy odrzucić tę zmianę i zachować resztę aktualizacji. Aktualizacje odbywają się w ramach tego samego procesu, więc nie wiąże się to z żadnymi dodatkowymi kosztami.