Słowniki

Każdy wpis przypisuje termin źródłowy do jego odpowiednika i może zawierać dodatkowe elementy:

• Warianty — alternatywne pisownie lub formy fleksyjne traktowane jako ten sam termin (np. „cookies” obok „cookie”).
• Nie tłumacz — zachowuje ciąg źródłowy w tekście docelowym w niezmienionej formie; przydatne w przypadku nazw, identyfikatorów produktów czy fragmentów kodu.
• Zakazane odpowiedniki — tłumaczenia, których nigdy nie należy używać (np. powszechne błędy lub przestarzałe nazwy).
• Wskazówka kontekstowa — krótka informacja o sposobie użycia terminu lub powodzie jego przypięcia. Znajduje się obok innych opcjonalnych szczegółów: części mowy, rodzaju, liczby, dziedziny oraz pary przykładowych zdań.

Większość słów nie powinna trafiać do słownika. Przypinaj termin tylko wtedy, gdy tłumaczenie wymaga podjęcia realnej decyzji: w przypadku nieoczywistego żargonu, wyboru podyktowanego stylem marki, nazwy własnej do zachowania w niezmienionej formie, słowa o kilku pisowniach wymagającego ujednolicenia lub błędnego tłumaczenia, którego chcesz zakazać.

Pomiń kognaty (słowa brzmiące niemal identycznie w obu językach), standardowe skróty (np. etc., Inc.), nazwy plików i adresy URL oraz zwykłe słownictwo — ich przypinanie wprowadza tylko niepotrzebny szum. Nie masz pewności? Uruchom automatyczne budowanie na podstawie już przetłumaczonego dokumentu; narzędzie wyodrębni propozycje, które możesz zbiorczo zaakceptować, odrzucić lub edytować. Zobacz: Budowanie na podstawie całego dokumentu.

Strona Słowniki grupuje Twoją bibliotekę w zakładkach: wszystkie, osobiste, po jednej dla każdego zespołu oraz elementy udostępnione Tobie. Pole wyszukiwania przeszukuje nazwy i treść, więc wpisanie terminu pozwala znaleźć słownik, który go zawiera, nawet jeśli jego nazwa na to nie wskazuje. W przypadku słowników z przypisanymi językami filtr językowy pozwala zawęzić listę do konkretnego kierunku.

Każda karta wyświetla pierwsze pary terminów oraz ich liczbę, a po najechaniu na nią kursorem otwiera się podgląd z pełnym obrazem. Menu karty (⋮) zawiera pozostałe opcje: zmianę nazwy, duplikowanie (tworzy niezależną kopię na własność, co jest przydatne przy tworzeniu osobnej wersji dla konkretnego klienta), automatyczne budowanie na podstawie dokumentu, przenoszenie do zespołu, udostępnianie oraz usuwanie. Przy usuwaniu system prosi o wpisanie nazwy słownika; tej operacji nie można cofnąć.

Te same akcje są dostępne na stronie samego słownika. Przyciski Eksportuj i Udostępnij znajdują się w nagłówku, a umieszczony obok nich przycisk ⋮ zawiera opcje duplikowania, łączenia, przenoszenia do zespołu i usuwania; zmiana nazwy to ikona ołówka przy tytule. Słownik oczekujący na przegląd synchronizacji AI wyświetla etykietę Oczekuje na przegląd oraz przycisk Przegląd u góry strony, dzięki czemu jest on dostępny bez konieczności powrotu do biblioteki.

W każdym wierszu z terminem znajduje się przycisk wyszukiwania wystąpień. Otwiera on zakładkę Szukaj w pasku bocznym edytora (również pod skrótem Cmd/Ctrl+Shift+F) z wpisanym terminem i wszystkimi jego wariantami, a następnie wyświetla listę wszystkich bloków, w których pojawia się dowolna z form, wraz z liczbą wystąpień dla każdej z nich. Bloki, w których występuje termin źródłowy, ale w tłumaczeniu brakuje terminu docelowego, są oznaczane flagą, co czyni to darmową wyrywkową kontrolą spójności: dopasowanie tekstu jest dokładne i natychmiastowe, bez udziału AI i bez żadnych kosztów. Bardziej pogłębioną wersją tej weryfikacji jest opisany poniżej audyt słownika AI.

Ten sam panel służy również jako zwykła wyszukiwarka słów: wpisz dowolną frazę, wybierz źródło, tłumaczenie lub obie strony i kliknij wynik, aby do niego przejść. Na stronie Słowniki funkcja ta otwiera się w oknie dialogowym z selektorem dokumentów. Zobacz: Edytor.

Ustaw język źródłowy i główny język docelowy słownika, a następnie dodaj kolejne języki docelowe w miarę potrzeb. Strona słownika wyświetla je w formie macierzy: jeden wiersz na termin i jedna kolumna na język, z licznikiem pokrycia dla każdego języka, co pozwala łatwo dostrzec braki.

Każdy język zawiera pełny profil terminu, a nie tylko pojedyncze tłumaczenie. Oprócz samej wersji docelowej, dla każdego języka można określić własne aliasy źródłowe, inne dopuszczalne formy, wersje, których należy unikać, rodzaj i liczbę, parę przykładów, notatkę oraz własną flagę „nie tłumaczyć” — dzięki temu termin może pozostać nieprzetłumaczony w języku polskim, a zostać przetłumaczony na czeski. Główny język docelowy pozostaje w głównym polu terminu. Pełny edytor terminów otwiera się ze strony słownika oraz za pomocą ikony ustawień w wierszu terminu w pasku bocznym edytora; selektor języka u góry pozwala przełączać się między profilami poszczególnych języków.

Język, który został dodany, ale nie został uzupełniony, pozostaje wszędzie pusty. Transept nigdy nie wyświetla ani nie używa wartości z jednego języka w miejsce innego, a w przypadku dokumentu w języku, dla którego słownik nie posiada profilu, odczytywane są tylko terminy źródłowe i ich szczegóły na poziomie źródła.

Funkcja Wypełnij przez AI jest dostępna dla każdego dodanego języka — to przycisk z ikoną iskierki na etykiecie języka na stronie słownika oraz w nagłówku widoku szczegółowego słownika w pasku bocznym edytora. Tworzy ona kompletne profile dla terminów, które nie mają ich w danym języku, i nie zmienia istniejących wpisów, dzięki czemu drugie uruchomienie po częściowym uzupełnieniu kosztuje tylko tyle, ile pozostało do zrobienia.

Proces ten analizuje jeden z Twoich dokumentów, dzięki czemu sugestie są dopasowane do rzeczywistego sposobu użycia słów. Funkcja uruchomiona z poziomu edytora korzysta z otwartego dokumentu; uruchomiona ze strony słownika prosi o wskazanie odpowiedniego dokumentu do odczytu. Pobiera ona wystąpienia każdego terminu z tego dokumentu, ich obecne tłumaczenia oraz wszelkie otwarte komentarze do tych fragmentów.

W oknie dialogowym podany jest limit górny, „do N słów”, ponieważ rozliczane są tylko te profile, które faktycznie zostaną utworzone, według liczby słów w terminie źródłowym. Fragmenty dokumentów i komentarze odczytywane jako kontekst są bezpłatne.

Wszystko, co zostanie zapisane przez AI, jest oznaczane do przeglądu: można z tego korzystać w tłumaczeniach natychmiast, ale pozostaje oflagowane do czasu zatwierdzenia przez człowieka. Przyciski Zatwierdź i Odrzuć znajdują się w komórce macierzy oraz w pasku bocznym; menu nagłówka języka pozwala zatwierdzić lub odrzucić wszystkie oczekujące zmiany naraz, a ręczna edycja profilu powoduje jego zatwierdzenie. Odrzucenie usuwa wpis AI i pozostawia komórkę pustą. Dopóki istnieją oczekujące elementy, karta słownika w bibliotece wyświetla etykietę N AI do przeglądu. W ten sposób można uzupełniać tylko dodane języki; główny język docelowy pozostaje redagowany ręcznie.

Otwórz menu ⋮ na karcie w bibliotece, to samo menu na stronie samego słownika lub menu na pasku bocznym edytora i wybierz opcję Połącz…. Wskaż słownik, który chcesz dołączyć. Zostanie on tylko odczytany – nic się w nim nie zmieni. Łączenie jest bezpłatne: nie zużywasz na nie limitu słów.

Wybranie słownika nie powoduje jeszcze żadnych zmian. Otwiera się podgląd skutków połączenia: ile wpisów zostanie dodanych, ile pustych pól zostanie uzupełnionych tam, gdzie w danym języku brakowało tłumaczenia, ile zostanie pominiętych (bo obie wersje są zgodne) oraz ile zawiera sprzeczne tłumaczenia. Każda taka sytuacja to wiersz, o którym decydujesz: możesz odrzucić nowy wpis, zrezygnować z uzupełnienia lub rozstrzygnąć każdą sprzeczność z osobna, widząc obie wartości przed sobą. Opcje Zachowaj wszystkie i Przyjmij wszystkie pozwalają rozstrzygnąć konflikty naraz, jeśli nie chcesz przeglądać ich pojedynczo. W przypadku długich list wyświetlanych jest pierwszych 30 pozycji wraz z informacją o faktycznej liczbie; pozostałe zostaną potraktowane zgodnie z wybraną opcją zbiorczą. Nic nie zostanie zapisane, dopóki nie klikniesz Połącz.

Nie musisz wcześniej przypisywać języków. Jeśli któryś ze słowników nie miał ustawionego języka źródłowego i docelowego, Transept odczyta je na podstawie samych wpisów i zapisze przed rozpoczęciem procesu, dzięki czemu podgląd i zapis będą zgodne co do tego, gdzie trafi każda wartość. Całkowicie nowy, pusty słownik przejmuje języki tego, co do niego dołączasz; to właśnie pozwala na schemat „utwórz jeden, połącz w nim kilka innych”. Dwa słowniki bez przypisanych języków łączą się tak jak dawniej: jedna kolumna docelowa trafia do drugiej.

Proces łączenia zatrzyma się w dwóch przypadkach. Pierwszy: jeden słownik ma określone języki, a wpisów w drugim nie udało się odczytać – wtedy ustaw je ręcznie na stronie tego słownika i spróbuj ponownie. Drugi: oba słowniki mają różne języki źródłowe – tego nie da się pogodzić, ponieważ terminy źródłowe od samego początku są w różnych językach.

Gdy ekran łączenia jest otwarty, Literess może poinformować Cię o jego aktualnej zawartości i zmienić te ustawienia za Ciebie. Ostateczne kliknięcie przycisku Połącz wciąż jednak należy do Ciebie. Zobacz Co potrafi Literess.