Pamięć tłumaczeniowa

Nie trzeba niczego konfigurować. Każdy blok, którego tłumaczenie zostanie zatwierdzone (aktywna wersja), jest automatycznie dodawany do pamięci – dotyczy to zarówno pracy własnej, jak i zespołu. Zaimportowane pamięci również się liczą: po przesłaniu pliku TMX lub XLIFF jego segmenty można przeszukiwać od pierwszego dnia.

Wystarczy otworzyć panel Pamięć na pasku bocznym edytora, a system automatycznie wyszuka dopasowania dla aktualnego bloku. Dopasowywanie odbywa się według znaczenia, a nie tylko słownictwa – to wyszukiwanie semantyczne połączone ze ścisłym i rozmytym dopasowywaniem tekstu, dzięki czemu wcześniejsze tłumaczenie pojawia się nawet wtedy, gdy nowe zdanie jest sformułowane inaczej (w przeciwieństwie do pamięci CAT opartej tylko na dopasowaniach rozmytych). Każdy wynik pokazuje tekst źródłowy, wcześniejsze tłumaczenie oraz procentowe dopasowanie (jak bardzo tekst jest zbliżony); opcja Ulepsz wyniki dodaje ponowne pozycjonowanie przez AI. Tłumaczenie można skopiować lub wstawić bezpośrednio do bloku. Cztery tryby pozwalają na wyszukiwanie wykraczające poza same tłumaczenia:

• Bloki – zatwierdzone pary język źródłowy → język docelowy z wcześniejszych prac.
• Komentarze – wcześniejsze wątki dyskusji, oznaczone jako otwarte lub rozwiązane.
• Czat – czat współpracy i rozmowy z asystentem.
• Dokumenty – szereguje całe dokumenty według trafności, aby znaleźć miejsca, w których znajdują się podobne prace.

To właśnie ta funkcja wyróżnia pamięć tłumaczeniową Transept. Dopasowania nie służą tylko do kopiowania – są przekazywane do modelu jako materiał referencyjny podczas tłumaczenia, korekty lub wyszukiwania, dzięki czemu tłumaczenie maszynowe ponownie wykorzystuje ustalone słownictwo, zamiast za każdym razem zgadywać nowe sformułowania. Glosariusz zapewnia spójność poszczególnych terminów; pamięć utrzymuje spójność całych zdań i robi to bezpośrednio w wynikach generowanych przez AI.

W edytorze pamięć jest domyślnie włączona – stanowi podstawę każdego uruchomienia, chyba że zostanie użyta opcja Pomiń (przycisk Pamięć na pasku narzędzi bloku lub w oknie dialogowym przetwarzania wsadowego). Wyjątkiem są modele z poziomu Fast – pamięć wymaga modelu Standard lub Pro. Każde uruchomienie wsadowe i krok przepływu pracy postępuje zgodnie z ustawieniami pamięci tłumaczeniowej. Te wartości domyślne można ustawić poniżej.

Gdy tłumaczenie zostało wygenerowane z użyciem dopasowań z pamięci, w nagłówku bloku pojawia się niewielka etykieta Pamięć z licznikiem. Po jej kliknięciu Transept wyświetla decyzje przekazane AI: każde zapamiętane sformułowanie z jego % dopasowania, dokument, z którego pochodzi, każdą wcześniej odrzuconą alternatywę tego segmentu oraz związaną z nim dyskusję z recenzji – dzięki temu widać nie tylko że sformułowanie zostało ponownie użyte, ale także dlaczego wygląda właśnie tak.

Każdy wpis jest rzetelnie oznaczony. Użyto ponownie oznacza, że wynik w mierzalny sposób przyjmuje to zapamiętane sformułowanie; Użyto jako odniesienia oznacza, że model otrzymał je jako materiał referencyjny, ale wynik nie wykorzystuje tego sformułowania. Panel Pamięć pokazuje tę samą listę przypiętą na górze jako „Użyte w tym tłumaczeniu” dla aktualnie edytowanego bloku.

Brak etykiety oznacza, że wersja została wygenerowana bez pamięci – została ona wyłączona dla tego uruchomienia, dany poziom modelu nie korzysta z pamięci lub po prostu nie było żadnych dopasowań. Wersje przetłumaczone przed wprowadzeniem tej funkcji również nie mają etykiety.

Wszędzie tam, gdzie uruchamiasz jedną z tych akcji — za pomocą przycisku Pamięć na pasku narzędzi bloku, w oknie dialogowym przetwarzania wsadowego czy w każdym kroku przepływu pracy — elementy sterujące dzielą się na dwie grupy. W edytorze znajdują się one w rozwijanej sekcji Wyszukiwanie i filtry panelu Pamięć, która domyślnie pozostaje zamknięta, aby zapewnić miejsce na dopasowania; otwórz ją, gdy chcesz zmienić wyniki wyszukiwania.

Wyszukiwanie decyduje o tym, które dopasowania zostaną zwrócone. Jego zakres domyślnie obejmuje wszystko, do czego masz dostęp w ramach pary język źródłowy → język docelowy bieżącego dokumentu. Możesz go zawęzić do projektu, zespołu lub wybrać tylko ten dokument; ta ostatnia opcja przywołuje wyłącznie zatwierdzone segmenty z tego konkretnego dokumentu, dzięki czemu korpus taki jak ciągi interfejsu Twojej aplikacji pozostaje odizolowany od reszty pracy. Obok zakresu znajdują się opcje wyklucz bieżący dokument, uwzględnij inne pary językowe, aby rozszerzyć pole poszukiwań, oraz funkcja AI ponowne pozycjonowanie, która szereguje najlepsze wyniki pod kątem trafności.

Kontekst AI decyduje o tym, co model widzi wraz z tymi dopasowaniami: uwzględnij wcześniejsze dyskusje (wątki komentarzy) jako dopasowania, uwzględnij do 2 wcześniejszych alternatyw segmentu oraz Kontekst – dołącz bloki otaczające każde dopasowanie do polecenia, aby model widział, jak użyto danego sformułowania.

Pamięć tłumaczeniowa jest darmowa w każdym planie, w tym w planie Free. Budowanie i ponowne wykorzystywanie pamięci nigdy nie kosztuje słów – zużywa je tylko tłumaczenie nowego tekstu.

Strona Pamięć tłumaczeniowa w menu Biblioteka (dostępna również przez łącze Zarządzaj ustawieniami pamięci tłumaczeniowej w panelu Pamięć w edytorze) określa wartości domyślne dziedziczone przez każdy dokument, chyba że zostaną w nim nadpisane: czy pamięć jest domyślnie włączona w edytorze, opcje Wyszukiwanie i Kontekst AI powyżej oraz co pojawia się w wynikach – które statusy dokumentów mogą być przeszukiwane (domyślnie tylko zatwierdzone prace – Dostarczone lub Opłacone – co można rozszerzyć) i które projekty należy wykluczyć.

Znajduje się tu jeszcze jedna opcja sterowania wynikami: Uwzględnij dokumenty nieśledzone — domyślnie włączona. Filtr statusu dopuszcza tylko te statusy, na które zezwalasz, co skutkowałoby pominięciem każdego dokumentu bez żadnego ustawionego statusu (zazwyczaj są to treści importowane masowo lub przez API, które nigdy go nie posiadają); ten przełącznik pozwala zachować te dokumenty w pamięci. Wyłącz go, aby ograniczyć pamięć wyłącznie do prac ze śledzonym statusem.

• Wartości domyślne można nadpisać dla każdego dokumentu – panel Pamięć w edytorze zapisuje zmianę w danym dokumencie.
• Oraz dla każdego kroku przepływu pracy: ustawienie pamięci każdego kroku ma opcję „Użyj domyślnych ustawień dokumentu”, która dziedziczy to, co zostało ustalone dla dokumentu – lub jego zespołu.

Właściciel zespołu może ustalić zasady dotyczące pamięci tłumaczeniowej zespołu i je wymusić. W dokumentach należących do zespołu członkowie mają wtedy dostęp jedynie do przełącznika włącz/wyłącz pamięć – ustawienia Wyszukiwania i Kontekstu AI oraz filtry wyników są zgodne z zasadami zespołu. Dokumenty osobiste zawsze podlegają Twoim własnym ustawieniom domyślnym. Wymuszone zasady nie są jednak całkowicie bezwzględne: właściciel dokumentu wciąż może je nadpisać dla pojedynczego dokumentu, co opisujemy poniżej.

Tak, jeśli jesteś właścicielem dokumentu. Nawet jeśli zasady zespołu są wymuszone, administrator dokumentu – czyli właściciel zespołu w przypadku dokumentu zespołowego lub Ty w przypadku dokumentu osobistego – nadal może zmienić ustawienia wyszukiwania i kontekstu AI dla tego konkretnego dokumentu z poziomu panelu Pamięć. Taka zmiana staje się nadpisaniem na poziomie dokumentu, które ma pierwszeństwo przed wymuszonymi zasadami wyłącznie w tym dokumencie. Dzięki temu możesz ustawić dla pojedynczego dokumentu opcję Tylko ten dokument, podczas gdy reszta prac zespołu nadal podlega zasadom zespołu. Pozostali użytkownicy widzą te opcje w dokumencie z wymuszonymi zasadami jako tylko do odczytu i mają do dyspozycji jedynie przełącznik włączania/wyłączania pamięci.

Pusty panel Pamięć to prawie zawsze jedna z trzech przyczyn – a nie błąd.

Filtr statusu dokumentu (najczęstszy). Domyślnie pamięć korzysta wyłącznie z ukończonych prac – dokumentów oznaczonych jako Dostarczone lub Opłacone. Wszystko, co ma wcześniejszy status (Wycenione, W toku, W recenzji), jest pomijane. Dokumenty bez żadnego statusu – treści zaimportowane masowo lub przez API bądź cokolwiek, czego nie umieszczono na tablicy – pozostają uwzględnione, ponieważ opcja Uwzględnij dokumenty nieśledzone jest domyślnie włączona. Status dokumentu ustawisz w polu statusu w nagłówku edytora lub w menu ⋯ na pulpicie; możesz też rozszerzyć zakres statusów w sekcji co pojawia się w wynikach na stronie ustawień pamięci tłumaczeniowej lub wyłączyć opcję Uwzględnij dokumenty nieśledzone, aby ograniczyć pamięć wyłącznie do prac ze śledzonym statusem.

Para językowa. Panel przeszukuje parę język źródłowy → język docelowy bieżącego dokumentu, więc jeśli nie ma wcześniejszych tłumaczeń z tego języka na ten, nie będzie żadnych dopasowań. Należy upewnić się, że języki dokumentu są poprawne, i włączyć opcję Uwzględnij inne pary językowe w panelu, aby przeszukiwać wszystkie pary.

Nowo zaimportowana pamięć. Dopiero co wgrany plik TMX lub XLIFF można od razu przeszukiwać tekstowo, ale dopasowania oparte na znaczeniu są generowane w tle. Wystarczy chwilę poczekać, a następnie uruchomić wyszukiwanie ponownie – segmenty sformułowane inaczej niż zapytanie zaczną się pojawiać po zakończeniu indeksowania.